Prawosławie – blisko czy daleko?

Czym jest prawosławie? – zarys historyczny, teologiczny i liturgiczny

Na początek krótkie historyczne prowadzenie, skąd wziął się podział między Cerkwią
Prawosławną i Kościołem Katolickim: rozprzestrzenienie się chrześcijaństwa za sprawą apostołów,
formowanie się głównych ośrodków autorytetu, pierwsze napięcia na linii Wschód-Zachód –
kontrowersja kwartodecymian, powstanie pentarchii, napięcia teologiczne na czele z Filioque,
schizma w 1054 r., IV Krucjata, nieudane próby unii między prawosławiem i katolicyzmem, obecny
stan prawosławia, etymologiczne rozróżnienie między słowem „cerkiew” i „kościół”.
Właściwe omówienie prawosławia. Punktem wyjścia sedno wiary prawosławnej – Trójca
Święta – rozumienie dogmatu, oparcie jedności Boga na monarchii Ojca, Wschodnie ujęcie
zrodzenia Syna Bożego i pochodzenia Ducha Świętego ze szczególnym uwzględnieniem Filioque.
Wprowadzenie kluczowego rozróżnienia między Istotą a Działaniami-Energiami Boga.
W tym świetle przejście do stworzenia człowieka, prawosławne rozumienie bycia na obraz i
podobieństwo Boga. Znaczenie grzechu Adama i Ewy i dziedziczenie skutków tegoż zdarzenia,
kwestia grzechu pierworodnego. Następnie oczyszczanie ludzkości przez historię Izraela aż do
Bogurodzicy, kwestia Niepokalanego pojęcia. Wcielenie i życie Chrystusa z uwzględnieniem
perspektywy liturgicznej. Narodzenie Chrystusa jako kenoza Syna Bożego, dzieło rekapitulacji,
Chrzest, Męka Pańska, jej kulminacja w Pogrzebie Syna Bożego. Zstąpienie do Otchłani, kwestia
czyśćca z prawosławnego punktu widzenia, tajemnica Zmartwychwstania. Pięćdziesiątnica jako
właściwe zaistnienie Cerkwi w porządku ludzkim.
Zesłanie Ducha Świętego prowadzi naturalnie do omówienia prawosławnej teologii
sakramentów. Chrzest i miropomazanie jako odnowa obrazu i przywrócenie podobieństwa do Boga.
Chrześcijaństwo jako powrót do raju – duchowa praktyka hezychazmu i Modlitwy Jezusowej.
Eucharystia jako spełnienie dynamiki raju – uczestnictwo w teandrycznych energiach Chrystusa
oraz pojęcie synergii. Cel życia człowieka jako przebóstwienie, wizja światła Taboru. Kult świętych
z Bogurodzicą na czele, kwestia dogmatu o Jej Wniebowzięciu. Kult relikwii.
Teandryczna obecność Chrystusa przenika całe stworzenie – teologia ikony. Życie
liturgiczne Cerkwi jako ikona niebiańskiej liturgii, przedstawienie struktury liturgii
Eucharystycznej i najważniejszych elementów architektury cerkiewnej. Ciąg dalszy teologii
sakramentów – małżeństwo jako ikona miłości między Chrystusem a Cerkwią. Kwestia
nierozerwalności sakramentu małżeństwa i rozwodów cerkiewnych jako wyrazu ekonomii –
miłosiernego spojrzenia na grzesznika. Sakrament pokuty i jego rozumienie – podkreślenie roli
Ducha Świętego, znaczenie ascezy i postu, postać tzw. starca. Sakrament namaszczenia chorych.
Sakrament święceń kapłańskich. Znaczenie posług diakona, prezbitera i biskupa, sukcesja
apostolska i Tradycja. Zakres władzy biskupa i jego autonomia. Struktura Cerkwi Prawosławnej i
pojęcie autokefalii. Kwestia prymatu i cerkiewny porządek – taxis; rozumienie roli pierwszego
biskupa prawosławia – kiedyś biskupa Rzymu, obecnie Konstantynopola. Kwestia dogmatu o
nieomylności papieża. Znaczenie idei soboru w Cerkwi Prawosławnej.
Na koniec podsumowanie kluczowych wątków różniących katolików i prawosławnych oraz
ukazanie ich we współczesnej perspektywie ekumenicznej.

Continue Reading

Ks. dr Franciszek Gomułczak SAC – O Mszy Świętej

„Nauka o Mszy Świętej – jej historii, znaczeniu i sposobie uczestnictwa” – Ksiądz dr Franciszek Gomułczak SAC, Ostrołęka, 26 stycznia 2019

Ks. dr Franciszek Gomułczak SAC – Pallotyn, wykładowca historii Kościoła w Wyższym Seminarium Duchownym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Ołtarzewie. Pracował na Ukrainie jako ojciec duchowny kleryków pallotyńskich, w Polsce jako duszpasterz i rekolekcjonista.

 

Continue Reading

KORONKA DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO

ORYGINALNA, KATOLICKA KORONKA DO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO 
(Ułożona przez Bł. papieża Piusa IX w 1847 roku)
W dniu 8 Maja 1853 r. Ojciec św. wyznaczył dzień to jest pierwszą Niedzielę po Trójcy Przenajświętszej, na obchód święta Miłosierdzia Boskiego, dołączając do tego święta odpust zupełny.
Odmawia się na Różańcu. 
Odmawiając tę koronkę wpatrywać się w duchu podczas każdego dziesiątka w jedną Ranę Zbawiciela.

Continue Reading

Dlaczego katolicy wychowani na Novus Ordo wybierają tradycyjną mszę łacińską?

Wielu z tych, którzy dorastali przed Soborem Watykańskim II, nie może zrozumieć, jak dla kogoś, kto urodził się później — powiedzmy po 1970 r. — tradycyjna msza łacińska może być atrakcyjna. W końcu — myślą sobie — kto chciałby się cofnąć do czasów, gdy ksiądz „stał tyłem do ludzi” i „mamrotał coś w martwym języku”; do czasów, kiedy do komunii przystępowało jedynie „parę babć”, a gdy te same babcie odmawiały różaniec, reszta parafian „bujała w obłokach”?

Continue Reading