Kardynał Sarah w Niepokalanowie

25 lipca o godz.18:00 w bazylice w Niepokalanowie abp Robert kard. Sarah odprawi Mszę św. (w j. łacińskim). Po Mszy świętej – z racji wspomnienia św. Krzysztofa, patrona kierowców – Kardynał pobłogosławi samochody na placu przed bazyliką. Następnie w sali św. Bonawentury odbędzie się spotkanie z Kardynałem, podczas którego będzie można zadawać mu pytania.

Kardynał Sarah Robert

Robert Sarah – gwinejski biskup rzymskokatolicki, kardynał, prefekt Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów od 24 listopada 2014 (Wikipedia).

Data i miejsce urodzenia: 15 czerwca 1945 (72 lata), Ourouss, Gwinea
Wykształcenie: Papieski Uniwersytet Gregoriański
Książki: God Or Nothing: A Conversation on Faith, La Force du silence…
Rodzice: Claire Nemelo, Alexandre Sarah

Czy Kościołowi grozi schizma?

Dlaczego kapłan ma być zwrócony ad orientem?

i dlaczego Komunia święta w postawie klęczącej?

– chcesz o tym porozmawiać z Kardynałem? – możesz to uczynić we wtorek, 25 lipca, w Niepokalanowie.

źródło: http://niepokalanow.pl/klasztor/przydatne-informacje/kardynal-sarah-robert-w-niepokalanowie/

Continue Reading

10 lat Summorum Pontificum

LIST APOSTOLSKI MOTU PROPRIO BENEDYKTA XVI

SUMMORUM PONTIFICUM – motu proprio papieża Benedykta XVI wydane 7 lipca 2007r.

Najwyżsi Kapłani aż po czasy obecne zawsze czuwali, aby Kościół Chrystusowy sprawował przed Bożym Majestatem kult w sposób godny, „na cześć i chwałę Jego imienia” i „na pożytek całego Kościoła świętego”.

Od niepamiętnych czasów obowiązywała, jak również w przyszłości obowiązywać będzie „zasada, według której każdy Kościół partykularny winien się zgadzać z Kościołem powszechnym nie tylko w dziedzinie nauki wiary i znaków sakramentalnych, lecz także w odniesieniu do powszechnie przyjętych zwyczajów sięgających apostolskiej i nieprzerwanej tradycji. Zwyczaje te winny być zachowywane nie tylko dla uniknięcia błędów, lecz także w celu przekazywania nienaruszonej wiary, ponieważ zasada modlitwy Kościoła odpowiada zasadzie jego wiary” [1] (lex orandi legi credendi respondet).

Pośród Papieży żywiących tę troskę wyróżnił się św. Grzegorz Wielki, który był szczególnie wrażliwy na przekazanie nowym ludom Europy zarówno wiary katolickiej, jak i skarbów kultu i kultury zebranej przez Rzymian podczas poprzednich stuleci. Zarządził, aby ograniczyć i zachowywać formę świętej liturgii, Ofiary Mszy św. oraz Oficjum, do formy sprawowanej w Rzymie. Żywo zachęcał mnichów i mniszki, którzy pod Regułą św. Benedykta rozsławiali wszędzie swoim przykładem jednocześnie Ewangelię i ten nad wyraz zbawienny sposób życia zawarty w Regule, aby „niczego nie przedkładać ponad służbę Bożą” (RB, 43). W ten sposób liturgia sprawowana według zwyczajów Rzymu ożywiała nie tylko wiarę i pobożność, lecz również kulturę licznych narodów. Prawdą jest, że liturgia łacińska Kościoła w różnych formach w ciągu wieków chrześcijaństwa napędzała życie duchowe niezliczonej rzeszy świętych oraz że dzięki religii umocniła wiele narodów i ożywiła ich pobożność.

W ciągu wieków wielu innych Biskupów rzymskich w sposób szczególny zaangażowało się, aby liturgia prowadziła do tego celu jeszcze skuteczniej; pośród nich wyróżnił się św. Pius V, który z wielkim zapałem duszpasterskim, podążając za ustaleniami Soboru Trydenckiego, odnowił kult Kościoła, wydał poprawione księgi liturgiczne, „zreformowane zgodnie z wolą Ojców”, i przekazał je Kościołowi łacińskiemu do użytku.

Pośród ksiąg liturgicznych Rytu rzymskiego pierwsze miejsce przypada oczywiście Mszałowi Rzymskiemu, który rozpowszechnił się w Rzymie, a w następnych wiekach przybierał stopniowo formy podobne do tej obowiązującej w ciągu ostatnich pokoleń.

„Ten sam cel przyświecał w ciągu następnych wieków Biskupom Rzymu, którzy troszczyli się o odnowę lub dokładnie ustalali kształt obrzędów i ksiąg liturgicznych, a później, od początku naszego stulecia, podejmowali zadanie bardziej generalnej reformy”.[2] W ten sposób działali moi poprzednicy Klemens VIII, Urban VIII, św. Pius X[3] i bł. Jan XXIII.
W mniej odległej przeszłości, Sobór Watykański II wyraził pragnienie, aby obserwancja i szacunek należne kultowi Bożemu zostały zreformowane i przystosowane do wymogów naszych czasów. Ponaglany tym pragnieniem, mój poprzednik Najwyższy Kapłan, Paweł VI zatwierdził w 1970 r. odnowione księgi liturgiczne Kościoła łacińskiego; przełożone na całym świecie na liczne języki nowożytne zostały przyjęte z radością zarówno przez biskupów, jak księży i wiernych. Jan Paweł II zatwierdził trzecie wydanie Mszału rzymskiego. W ten sposób Biskupi rzymscy pracowali, aby ta „liturgiczna budowla… oczyszczona ze smutnych przejawów starzenia się, na nowo się ukazała się w splendorze swojej godności i harmonii”[4].
Niemniej w niektórych regionach liczni wierni przywiązali się i wciąż pozostają przywiązani z taką miłością i zaangażowaniem do wcześniejszych form liturgicznych, które głęboko naznaczyły ich kult i ich ducha, że Najwyższy Kapłan Jan Paweł II przynaglany troską o tych wiernych, w 1984 r. specjalnym indultem Quattuor abhinc annos Kongregacji Kultu Bożego przyznał prawo do korzystania z Mszału Rzymskiego wydanego w 1962 r. przez Jana XXIII; następnie w 1988 r. listem apostolskim Ecclesia Dei w formie motu proprio, Jan Paweł II wezwał biskupów do szerokiego i hojnego korzystania z tego prawa na rzecz wszystkich wiernych, którzy by o to prosili.

Continue Reading

Wielkanocna Msza Święta w Tradycyjnym Rycie Rzymskim

16 kwietnia 2017, w wielkanocne przedpołudnie x. Radosław Kubeł odprawił Mszę Świętą, w której obok wiernych skupionych wokół łomżyńskiego Środowiska Tradycji Katolickiej wzięły udział środowiska patriotyczne Łomży. Msza Święta celebrowana była w intencji Żołnierzy Wyklętych. Związek Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych Okręg Łomżyński wystawił poczet sztandarowy, śpiew prowadziła schola Auxilium Fidelium, celebrans wygłosił płomienne, niezwykle aktualne kazanie. Wielu patriotów, o zróżnicowanym wieku, wysłuchało Mszy takiej, jakiej wysłuchiwali Ci, za których ta Ofiara była sprawowana…

Continue Reading

Komunikat w sprawie listu Komisji Ecclesia Dei nt. małżeństw wiernych Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X

Podobnie jak w przypadku rozporządzenia wydanego przez papieża Franciszka, przyznającego kapłanom Bractwa Świętego Piusa X prawo do słuchania spowiedzi w Roku Świętym (z 1 września 2015 r.) oraz przedłużającego to prawo (z 20 listopada 2015 r.), Dom Generalny otrzymał informację, że Ojciec Święty zdecydował o „upoważnieniu ordynariuszy do udzielania pozwoleń na celebrację sakramentu małżeństwa dla wiernych korzystających z opieki duszpasterskiej Bractwa” (list Kongregacji Nauki Wiary z 27 marca 2017 r., opublikowany 4 kwietnia).

Decyzja papieża przewiduje, że „w miarę możliwości ordynariusz może wydelegować do asystowania w obrzędzie udzielania ślubu kapłana diecezjalnego (lub zakonnika), żeby ten mógł być świadkiem złożenia przysięgi małżeńskiej podczas obrzędu, po którym w liturgii starego rytu następuje Msza św., która może być odprawiona przez kapłana Bractwa”.

Stanowi ona również, że „w przypadku braku takiej możliwości lub jeśli nie ma kapłana diecezjalnego, który mógłby być świadkiem złożenia przysięgi małżeńskiej, biskup może scedować niezbędne uprawnienia na kapłana Bractwa, który będzie również odprawiał Mszę św., przypominając mu o obowiązku jak najszybszego przesłania do kurii diecezjalnej dokumentów [potwierdzających celebrację sakramentu]”.

Continue Reading