Pielgrzymka Tradiclaromontana 2017

Informacja o tegorocznej XII Ogólnopolskiej Pielgrzymce Wiernych Tradycji Łacińskiej na Jasną Górę – Tradiclaromontana2017. Pielgrzymka odbędzie się w dniach 17-18 listopada.

Udział w pielgrzymce możliwy jest w jednej z trzech form:

– udział duchowy

– udział indywidualny

– udział w grupie zorganizowanej (zagwarantowany transport, ubezpieczenie oraz opcjonalnie nocleg)

Począwszy od tego roku zapisy do każdej z form udziału prowadzone są na stronie internetowej pielgrzymki.

Na ogólny koszt pielgrzymki składają się koszt przejazdu, zakwaterowania i ubezpieczenia oraz składka na koszty ogólne organizacji pielgrzymki.

Szczegółowy program pielgrzymki i wszelkie inne informacje dostępne są na stronie internetowej pielgrzymki – www.tradiclaromontana.pl

TRANSPORT ZAKWATEROWANIE  I UBESPIECZENIE SKAŁDKA ORGANIZACYJNA RAZEM
100zł 30zł 20zł 150zł

 

Tradiclaromontana2017

Ogólnopolska Pielgrzymka Wiernych Tradycji Łacińskiej na Jasną Górę

Termin: 17-18 listopada A.D.2017

www.tradiclaromontana.pl

Continue Reading

Comiesięczna adoracja Najświętszego Sakramentu

W każdy ostatni piątek oraz sobotę miesiąca zapraszamy na comiesięczną adorację Najświętszego Sakramentu do kościoła pw. Św. Andrzeja Boboli w Łomży ul. Wąska. O godz. 19.00 schola gregoriańska „Auxilium Fidelium” posługująca przede wszystkim w czasie sprawowania Mszy Św. w tradycyjnym rycie rzymskim, prowadzi w formie śpiewanej modlitwę Różańca Świętego w języku Kościoła Katolickiego (czyli po łacinie) z rozważaniami.
Zapraszam przede wszystkim do Adoracji,  a także do włączenia się do śpiewu bądź samej kontemplacji poszczególnych części różańca.
W razie pytań tel.: 600 223 425 – Emanuel Szeligowski
Zachęcamy chętnych i niezdecydowanych do nauki i śpiewania po łacinie części stałych Mszy Św. oraz tradycyjnych pieśni Kościoła Katolickiego. Bliższe informacje pod nr tel – jak powyżej.
Continue Reading

Msza Święta Prymicyjna ks. Michała Świętka w Łomży

Serdecznie zapraszamy na Mszę Świętą Prymicyjną


ks. Michała Świętka IBP, 

która odbędzie się w niedzielę 30 lipca 2017r. o godz. 19.00
w kościele ss. Benedyktynek w Łomży.

Ks. Michał przyjął święcenia kapłańskie 1 lipca 2017 r. w Bordeuax. Pochodzący z Archidiecezji Warszawskiej kapłan podejmie pracę duszpasterską w Białymstoku, gdzie od kilku lat posługuje już ks. Grzegorz Śniadoch IBP.

Continue Reading

Nowi kapłani w Instytucie Dobrego Pasterza!

1 lipca 2017 roku, w uroczystość Najdroższej Krwi Pana Naszego Jezusa Chrystusa, dziewięciu alumnów Wyższego Seminarium Św. Wincentego a Paulo w Courtalain przyjęło święcenia wyższe. W kościele św. Eligiusza w Bordeaux J. E. ks. bp. Juan Ignacio Arrieta, sekretarz Papieskiej Rady ds. Interpretacji Tekstów Prawnych wyświęcił pięciu nowych kapłanów, trzech diakonów i jednego subdiakona dla Instytutu Dobrego Pasterza.

Wśród nowych kapłanów Instytutu jest Polak – ks. Michał Świętek IBP. Pochodzący z Archidiecezji Warszawskiej kapłan podejmie pracę duszpasterską w Białymstoku, gdzie od kilku lat posługuje już ks. Grzegorz Śniadoch IBP.

źródło: http://instytutdobregopasterza.pl/nowi-kaplani-instytucie/

Continue Reading

10 lat Summorum Pontificum

LIST APOSTOLSKI MOTU PROPRIO BENEDYKTA XVI

SUMMORUM PONTIFICUM – motu proprio papieża Benedykta XVI wydane 7 lipca 2007r.

Najwyżsi Kapłani aż po czasy obecne zawsze czuwali, aby Kościół Chrystusowy sprawował przed Bożym Majestatem kult w sposób godny, „na cześć i chwałę Jego imienia” i „na pożytek całego Kościoła świętego”.

Od niepamiętnych czasów obowiązywała, jak również w przyszłości obowiązywać będzie „zasada, według której każdy Kościół partykularny winien się zgadzać z Kościołem powszechnym nie tylko w dziedzinie nauki wiary i znaków sakramentalnych, lecz także w odniesieniu do powszechnie przyjętych zwyczajów sięgających apostolskiej i nieprzerwanej tradycji. Zwyczaje te winny być zachowywane nie tylko dla uniknięcia błędów, lecz także w celu przekazywania nienaruszonej wiary, ponieważ zasada modlitwy Kościoła odpowiada zasadzie jego wiary” [1] (lex orandi legi credendi respondet).

Pośród Papieży żywiących tę troskę wyróżnił się św. Grzegorz Wielki, który był szczególnie wrażliwy na przekazanie nowym ludom Europy zarówno wiary katolickiej, jak i skarbów kultu i kultury zebranej przez Rzymian podczas poprzednich stuleci. Zarządził, aby ograniczyć i zachowywać formę świętej liturgii, Ofiary Mszy św. oraz Oficjum, do formy sprawowanej w Rzymie. Żywo zachęcał mnichów i mniszki, którzy pod Regułą św. Benedykta rozsławiali wszędzie swoim przykładem jednocześnie Ewangelię i ten nad wyraz zbawienny sposób życia zawarty w Regule, aby „niczego nie przedkładać ponad służbę Bożą” (RB, 43). W ten sposób liturgia sprawowana według zwyczajów Rzymu ożywiała nie tylko wiarę i pobożność, lecz również kulturę licznych narodów. Prawdą jest, że liturgia łacińska Kościoła w różnych formach w ciągu wieków chrześcijaństwa napędzała życie duchowe niezliczonej rzeszy świętych oraz że dzięki religii umocniła wiele narodów i ożywiła ich pobożność.

W ciągu wieków wielu innych Biskupów rzymskich w sposób szczególny zaangażowało się, aby liturgia prowadziła do tego celu jeszcze skuteczniej; pośród nich wyróżnił się św. Pius V, który z wielkim zapałem duszpasterskim, podążając za ustaleniami Soboru Trydenckiego, odnowił kult Kościoła, wydał poprawione księgi liturgiczne, „zreformowane zgodnie z wolą Ojców”, i przekazał je Kościołowi łacińskiemu do użytku.

Pośród ksiąg liturgicznych Rytu rzymskiego pierwsze miejsce przypada oczywiście Mszałowi Rzymskiemu, który rozpowszechnił się w Rzymie, a w następnych wiekach przybierał stopniowo formy podobne do tej obowiązującej w ciągu ostatnich pokoleń.

„Ten sam cel przyświecał w ciągu następnych wieków Biskupom Rzymu, którzy troszczyli się o odnowę lub dokładnie ustalali kształt obrzędów i ksiąg liturgicznych, a później, od początku naszego stulecia, podejmowali zadanie bardziej generalnej reformy”.[2] W ten sposób działali moi poprzednicy Klemens VIII, Urban VIII, św. Pius X[3] i bł. Jan XXIII.
W mniej odległej przeszłości, Sobór Watykański II wyraził pragnienie, aby obserwancja i szacunek należne kultowi Bożemu zostały zreformowane i przystosowane do wymogów naszych czasów. Ponaglany tym pragnieniem, mój poprzednik Najwyższy Kapłan, Paweł VI zatwierdził w 1970 r. odnowione księgi liturgiczne Kościoła łacińskiego; przełożone na całym świecie na liczne języki nowożytne zostały przyjęte z radością zarówno przez biskupów, jak księży i wiernych. Jan Paweł II zatwierdził trzecie wydanie Mszału rzymskiego. W ten sposób Biskupi rzymscy pracowali, aby ta „liturgiczna budowla… oczyszczona ze smutnych przejawów starzenia się, na nowo się ukazała się w splendorze swojej godności i harmonii”[4].
Niemniej w niektórych regionach liczni wierni przywiązali się i wciąż pozostają przywiązani z taką miłością i zaangażowaniem do wcześniejszych form liturgicznych, które głęboko naznaczyły ich kult i ich ducha, że Najwyższy Kapłan Jan Paweł II przynaglany troską o tych wiernych, w 1984 r. specjalnym indultem Quattuor abhinc annos Kongregacji Kultu Bożego przyznał prawo do korzystania z Mszału Rzymskiego wydanego w 1962 r. przez Jana XXIII; następnie w 1988 r. listem apostolskim Ecclesia Dei w formie motu proprio, Jan Paweł II wezwał biskupów do szerokiego i hojnego korzystania z tego prawa na rzecz wszystkich wiernych, którzy by o to prosili.

Continue Reading